شکلگیری ورزش راگبی حرفه ای
خاستگاه راگبی در بریتانیا
راگبی در اوایل قرن ۱۹ در مدرسهای در شهر راگبی انگلستان متولد شد. روایتها از ماجرای ویلیام وب الیس حکایت دارند که برخلاف قواعد فوتبال توپ را با دست برد. این حرکت سرآغاز تحولی در ورزشهای توپی شد. کمکم بازی جدیدی به وجود آمد که متفاوت از فوتبال سنتی بود. به همین دلیل نام آن «راگبی» باقی ماند. بازی جذابیت زیادی برای نوجوانان داشت. مدارس دیگر نیز آن را پذیرفتند و گسترش دادند. شکل بازی بهتدریج تغییر کرد. این مرحله آغاز مسیر طولانی راگبی بود.
2. پایهگذاری قواعد بازی
در ابتدای شکلگیری، راگبی بدون قانون خاصی انجام میشد. هر مدرسه یا تیم قوانین مختص خود را داشت. در سال ۱۸۴۵، مدرسه راگبی اقدام به تدوین قوانین مکتوب کرد. این قوانین شامل مقررات حمل توپ، شروع بازی و خطاها بودند. سایر باشگاهها نیز به پیروی از این روند پرداختند. تلاشها برای هماهنگی و وحدت قانون افزایش یافت. قوانین اولیه اغلب ساده و خشن بودند. اما این چارچوب پایهای برای ساختار پیشرفتهتر فراهم کرد. در نهایت، قوانین تبدیل به زبان مشترک راگبی شدند.
3. گسترش راگبی به جهان
نفوذ استعمار انگلیس موجب انتقال راگبی به سرزمینهای دیگر شد. کشورهای مستعمره آن را پذیرفتند و گسترش دادند. از جمله نیوزیلند، استرالیا و آفریقای جنوبی که جزو قدرتهای راگبی شدند. تیمها و رقابتهای ملی تشکیل شد. فدراسیون جهانی در سال ۱۸۸۶ با هدف یکسانسازی مقررات ایجاد گردید. بازیها رسمیتر شدند و تماشاگران بیشتری جذب شدند. در برخی کشورها، راگبی بخشی از هویت ملی شد. با جهانیشدن، راگبی در قارههای مختلف ریشه دواند.
4. تفکیک راگبی یونین و لیگ
در سال ۱۸۹۵، اختلافات مالی منجر به تفکیک راگبی شد. شمال انگلستان طرفدار پرداخت به بازیکنان بود. نتیجه، تشکیل راگبی لیگ با ساختاری حرفهای شد. راگبی یونین همچنان آماتور باقی ماند. تفاوتهای ساختاری و مقرراتی میان دو شاخه ایجاد شد. لیگ بازی سریعتری دارد، یونین بازی تاکتیکیتر. هر کدام مسیر خاص خود را پیمودند. تماشاگران میان این دو تقسیم شدند. اما هردو نوع به شکوفایی رسیدند.
برچسب: ،
