رشته های ورزشی

سوپرست
سوپرست یعنی انجام دو تمرین متفاوت به‌صورت متوالی و بدون استراحت. این تکنیک فشار زیادی به عضله وارد کرده و زمان تمرین را کاهش می‌دهد. می‌توان حرکاتی برای عضلات متضاد مانند جلو بازو و پشت بازو را با هم ترکیب کرد. یا اینکه دو حرکت برای یک عضله مشابه مانند پرس سینه و فلای انجام داد. این روش موجب تحریک عمیق عضلات می‌شود. در دوره‌های چربی‌سوزی عملکرد خوبی دارد. استفاده مداوم از سوپرست در برنامه تمرینی باعث افزایش استقامت می‌شود. به خاطر شدت بالا، باید با دقت انجام شود. استراحت بین سوپرست‌ها کوتاه نگه داشته شود.

۲. دراپ‌ست
در این تکنیک، فرد ابتدا با وزنه سنگین تمرین را آغاز کرده و پس از ناتوانی، وزنه را کاهش می‌دهد. بدون وقفه تمرین را ادامه می‌دهد و این چرخه دو تا سه بار تکرار می‌شود. این روش تارهای عضلانی بیشتری را درگیر می‌کند. مناسب حرکاتی است که نیاز به کنترل بالا ندارند. استفاده در انتهای تمرین توصیه می‌شود. فشار آن زیاد است و نباید در همه حرکات اجرا شود. موجب خستگی شدید عضله و تحریک رشد می‌شود. تغذیه و خواب کافی پس از آن اهمیت دارد. برای تمرینات شدید، این تکنیک بسیار مؤثر است.

۳. تکرارهای منفی
تمرکز در این تکنیک بر پایین آوردن کنترل‌شده وزنه است. معمولاً فرد با کمک، وزنه را بالا می‌برد و سپس به‌آرامی پایین می‌آورد. هدف، تقویت عضله در فاز منفی حرکت است. از وزنه‌های سنگین‌تر از حد معمول استفاده می‌شود. باعث افزایش قدرت انفجاری و رشد فیبرهای عضلانی می‌شود. در تمرینات پیشرفته و با راهنمایی مربی استفاده شود. برای حرکاتی مانند پرس سینه یا جلو بازو مناسب است. انجام بیش از حد آن می‌تواند باعث آسیب شود. در برنامه تمرینی باید جای مشخص و محدودی داشته باشد.

۴. پیش‌خستگی
این تکنیک شامل اجرای یک حرکت ایزوله قبل از یک حرکت ترکیبی برای یک عضله خاص است. مثلاً فلای سینه قبل از پرس سینه. این کار باعث می‌شود عضله اصلی پیش از درگیر شدن عضلات کمکی خسته شود. عضله هدف در حرکت دوم بیشتر کار می‌کند. پیش‌خستگی برای عضلاتی که رشد کمتری دارند مناسب است. باعث افزایش تمرکز عصبی–عضلانی روی عضله مورد نظر می‌شود. نباید بیش از حد استفاده شود. برای سینه، پشت، پاها کاربرد زیادی دارد. برای ورزشکاران نیمه‌حرفه‌ای و حرفه‌ای مفید است. نیاز به کنترل تکنیک دارد.

۵. استراحت-توقف
در این تکنیک، یک ست تا ناتوانی کامل انجام می‌شود. سپس ۱۵–۲۰ ثانیه استراحت و تکرارهای بیشتری انجام می‌گیرد. هدف، عبور از نقطه ناتوانی و تحریک بیشتر عضله است. باعث افزایش حجم و استقامت می‌شود. تمرین باید با وزنه‌هایی انجام شود که فرد با آن آشنایی کامل دارد. این روش در حرکات پایه مؤثرتر است. توصیه می‌شود فقط در بخش پایانی تمرین استفاده شود. استرس زیادی به بدن وارد می‌کند و نیاز به ریکاوری دارد. تغذیه پس از آن بسیار حیاتی است. مناسب ورزشکاران پیشرفته است.