رشته های ورزشی

توان‌بخشی بدنی با تمرینات قدرتی
با انجام تمرینات مقاومتی، عضلات به شکل مؤثری رشد می‌کنند. این رشد باعث افزایش توانایی‌های فیزیکی فرد می‌شود. حتی انجام کارهای روزانه نیز ساده‌تر خواهد شد. تمرین مداوم، کنترل عضلات و استقامت را بالا می‌برد. در ورزش‌ها هم بازدهی فرد بهبود می‌یابد. قدرت بیشتر به کاهش خستگی کمک می‌کند. سالمندان با عضلات قوی‌تر تحرک بیشتری دارند. بدنی قوی‌تر یعنی زندگی راحت‌تر و ایمن‌تر. این تمرینات زیربنای قدرت فیزیکی هستند.

۲. تسریع روند متابولیسم و کمک به کاهش وزن
تمرینات قدرتی منجر به بالا رفتن مصرف انرژی می‌شوند. این یعنی بدن حتی در خواب نیز کالری بیشتری می‌سوزاند. عضلات نیازمند انرژی هستند و به چربی‌سوزی کمک می‌کنند. تمرین منظم باعث کاهش ذخایر چربی بدن می‌شود. فرم کلی بدن متناسب‌تر خواهد شد. تولید هورمون‌های چربی‌سوز با این تمرینات بیشتر می‌شود. بعد از تمرین، بدن برای ترمیم عضلات انرژی می‌طلبد. این تأثیر ماندگار باعث کاهش وزن مؤثر می‌شود. تمرین مقاومتی در حفظ تناسب اندام حیاتی است.

۳. پایداری ساختار استخوان و سلامت مفاصل
تمرین با وزنه موجب استحکام بیشتر استخوان‌ها می‌شود. این تمرینات در سنین بالا مانع از پوکی استخوان می‌شوند. تقویت عضلات اطراف مفصل موجب کاهش آسیب‌ها می‌شود. تمرینات کنترل‌شده به مفاصل انعطاف‌پذیری بیشتری می‌دهند. تمرین فیزیکی باعث ایجاد فشار مثبت بر ساختار اسکلتی می‌شود. این فشار باعث بازسازی و تقویت استخوان می‌گردد. بدنی با مفاصل قوی‌تر، کمتر دچار صدمات می‌شود. تمرینات قدرتی برای سالمندان حیاتی‌اند. این تمرینات پایه مراقبت اسکلتی هستند.

۴. آرامش روانی با فعالیت بدنی مؤثر
در حین تمرین قدرتی، هورمون‌هایی مانند اندورفین ترشح می‌شوند. این هورمون‌ها حال روحی را بهتر می‌کنند. استرس و تنش‌های ذهنی کاهش می‌یابد. تمرین روزانه به افزایش اعتمادبه‌نفس کمک می‌کند. تمرکز و دقت ذهنی نیز افزایش پیدا می‌کند. فعالیت بدنی می‌تواند افسردگی را کاهش دهد. کیفیت خواب بهبود می‌یابد. ذهن آرام‌تر و شادتر می‌شود. تمرین جسمی، دارویی برای روان است.

۵. تثبیت ساختار بدنی و کاهش ریسک آسیب
تمرین قدرتی موجب افزایش ثبات در نواحی مرکزی بدن می‌شود. این موضوع در بهبود قامت و کاهش درد بسیار مؤثر است. ستون فقرات بهتر محافظت می‌شود. فرم نشستن، راه رفتن و ایستادن اصلاح می‌گردد. با تمرین صحیح، آگاهی حرکتی افزایش می‌یابد. عضلات پشتیبان فعال شده و تعادل برقرار می‌شود. ریسک آسیب دیدگی در فعالیت‌ها کاهش می‌یابد. فرم بدنی بهبود یافته و هماهنگ‌تر می‌شود. تمرین مقاومتی، بدن را ایمن می‌سازد.