رشته های ورزشی

چتر پرش
چتر نجات اصلی‌ترین ابزار برای کاهش سرعت هنگام سقوط است. هر چترباز باید دو چتر داشته باشد: اصلی و پشتیبان. انتخاب چتر بسته به نوع پرش و سطح تجربه فرد متفاوت است. چترها از مواد مقاوم در برابر کشش و باد تولید می‌شوند. چترباز باید نحوه بسته‌بندی صحیح چتر را بداند. باز شدن صحیح چتر در زمان مشخص حیاتی است. سیستم‌های مختلفی برای باز کردن چتر وجود دارند. مراقبت از چتر پس از هر پرش اجباری است. هرگونه آسیب به چتر می‌تواند خطرآفرین باشد.

۲. پوشش پروازی
لباس چتربازی باید راحت، ایمن و کاربردی باشد. این لباس‌ها معمولاً چسبان و سبک طراحی می‌شوند. ویژگی‌هایی مانند مقاومت در برابر باد، رطوبت و سایش اهمیت دارد. لباس باید تحرک کامل را ممکن سازد. استفاده از پارچه‌های باکیفیت باعث افزایش طول عمر لباس می‌شود. رنگ لباس معمولاً روشن و قابل تشخیص انتخاب می‌شود. برخی لباس‌ها قابلیت نصب دوربین دارند. طراحی آیرودینامیک لباس بر کیفیت پرش تأثیر دارد. لباس نامناسب می‌تواند منجر به اختلال در پرش شود.

۳. لوازم محافظ سر و چشم
کلاه ایمنی برای محافظت از سر در برابر ضربه استفاده می‌شود. وزن کم و طراحی ارگونومیک آن ضروری است. عینک باید دید واضح و بدون بخار در سرعت بالا را تضمین کند. وجود لنزهای ضد UV مزیت مهمی به حساب می‌آید. تجهیزات محافظتی باید با فرم صورت هماهنگ باشند. کلاه ممکن است قابلیت نصب تجهیزات جانبی داشته باشد. استفاده نکردن از این وسایل ریسک بالایی دارد. عینک باید فیکس باشد و در جای خود نلغزد. ترکیب این ابزارها امنیت پرش را بالا می‌برد.

۴. ابزار سنجش ارتفاع
ارتفاع‌سنج ابزاری کلیدی برای زمان‌بندی باز شدن چتر است. ارتفاع‌سنج‌های مکانیکی ساده‌اند اما کاربردی. مدل‌های دیجیتال امکانات بیشتری مانند هشدار صوتی دارند. این ابزار معمولاً روی مچ یا کلاه نصب می‌شود. تنظیمات قبل از پرش باید دقیق انجام شود. دیدن یا شنیدن هشدار ارتفاع در لحظه درست حیاتی است. برخی چتربازان دو ارتفاع‌سنج به‌صورت هم‌زمان استفاده می‌کنند. تمرین با این ابزار برای افراد مبتدی لازم است. این دستگاه تضمین‌کننده زمان‌بندی صحیح در پرش است.

۵. سیستم ایمنی AAD
سیستم AAD چتر اضطراری را در مواقع بحرانی باز می‌کند. زمانی که چترباز بی‌هوش یا ناتوان در باز کردن چتر باشد، این سیستم فعال می‌شود. تکنولوژی آن بر پایه اندازه‌گیری فشار و سرعت کار می‌کند. این دستگاه کوچک اما مؤثر، در تجهیزات اصلی نصب می‌شود. برخی کشورها استفاده از آن را برای مبتدیان اجباری کرده‌اند. بررسی سلامت دستگاه پیش از هر پرش ضروری است. نباید صرفاً به AAD اتکا کرد. وجود آن اما احساس امنیت بیشتری می‌دهد. این ابزار جان بسیاری از چتربازان را نجات داده است.